O jee een vrouw

🌸 De absurde werkelijkheid van het vrouwelijke model

We moeten het even hebben over die bizarre situatie waarin vrouwen nog steeds worden vergeleken met een model dat ergens in de jaren 1900 bedacht is.
Ja, serieus. Een model dat geen rekening houdt met hormonen, emoties, stress, cyclus, leefstijl, levensfase of energie… maar wél bepaalt of jij “normaal” bent.

En ja hoor, instanties houden zich ermee bezig alsof het nog steeds heilig is. Maar laten we eerlijk zijn: een persoon is natuurlijk wél biologisch ongeveer hetzelfde qua basisstructuur — maar holy moly, er zijn enorme verschillen.
Niet alleen in hoe we bewegen, hoe we hormonen regelen, of hoe ons stresssysteem reageert — ook in wat je meet en hóe je het meet.

Daar houd ik me dus mee bezig. Met meten, observeren, analyseren… en vooral: met hoe word je beter.

Helaas toch een beetje zeg maar vervelend wat er gebeurd

Want eerlijk is eerlijk:

• je kunt een vrouw niet reduceren tot een aantal centimeters en kilo’s
• je kunt haar niet vatten in een lineair BMI-schema
• en je kunt haar al helemaal niet begrijpen als je haar cyclus, emoties en dagelijkse energie negeert

Kortom: het model van 1900 mag dan nog steeds bestaan in systemen, ik leef in 2025. En in 2025: moeten we wél meten op een manier die logisch is voor het vrouwelijke lichaam toch, en niet volgens een century-old blauwdruk.

Dus ja, ik ben een beetje nerdy, een beetje grappig, een beetje sciency, maar vooral:
ik neem vrouwen serieus.
Niet hun cijfers. Niet hun gewicht.
Hun lichaam. Hun leven. Hun verhaal.